Dolina motyli to drugi przyswojony polszczyźnie przez Bogusławę Sochańską tom poetycki wybitnej duńskiej poetki. Autorka ubrała go – podobnie jak poemat alfabet – w określoną ścisłymi regułami formę: Dolina motyli to wieniec (lub wianek, wianuszek) sonetów. Wiersze są w nim powiązane ze sobą tematem, a każdy tekst łączy z następnym wspólny wers, zarazem ostatni w jednym sonecie i pierwszy w kolejnym. Wieńczący cykl sonet piętnasty, zwany mistrzowskim, stanowi sumę wszystkich tych wersów.

Gdy utwór ukazał się w Danii w 1991 roku, wielu miłośników nowoczesnej, wysoko cenionej twórczości Inger Christensen zaskoczył jej wybór tej znanej od stuleci formy. Dolina motyli stała się dziełem ikonicznym – w ogłoszonym w 2006 roku Kanonie Kultury Duńskiej widnieje pośród stu ośmiu dzieł sztuki z różnych dziedzin jako jedyny tomik poetycki z całego bogatego dorobku poezji w historii literatury tego kraju.

Inger Christensen (1939–2009), wybitna duńska poetka, pisarka, eseistka, przez krytyków wielu krajów uważana za kandydatkę do Nagrody Nobla. Na arenie międzynarodowej po ukazaniu się przekładów Doliny motyli uhonorowana za całokształt twórczości m.in. Nagrodą Nordycką Akademii Szwedzkiej (1994), Der Österreichische Staatspreis für Literatur (1994) i Grand Prix na Biennale Internationale de Poesie w Liège (1995).